علائم اوتيسم در بزرگسالي
در كودكي گاهي نشانه هاي اوتيسم راحت تشخيص داده مي شود ولي ممكن است براي يرخي تا بزرگسالي اين نشانه ها تشخيص داده نشود

علائم اوتیسم بزرگسالي چيست؟

اوتیسم یک ناتوانی ذاتی و مادام العمر است که افراد مختلف را به طرق مختلف تحت تاثیر قرار می دهد. در حالی که کودکان نوپا را می توان اوتیسم تشخیص داد، گاهی اوقات علائم بلافاصله آشکار نمی شوند یا درک نمی شوند. این بدان معنی است که برخی از افراد اوتیستیک تا نوجوانی یا بزرگسالی تشخیص داده نمی شوند. اگر اغلب احساس متفاوتی داشته اید اما هرگز نفهمیده اید که چرا ممکن است در طیف اوتیسم باشید.

قسمت

1

خصوصیات عمومی

به این فکر کنید که چگونه به نشانه های اجتماعی واکنش نشان می دهید. افراد اوتیستیک در درک نشانه های اجتماعی ظریف مشکل دارند. این می‌تواند موقعیت‌های اجتماعی مختلف، از دوست‌یابی تا کنار آمدن با همکاران را دشوار کند. در نظر بگیرید که آیا موارد زیر را تجربه کرده اید:

داشتن مشکل در درک احساس شخص دیگر (مثلاً اینکه آیا آنقدر خواب آلود است که نمی تواند صحبت کند یا نه(

به شما گفته می شود که رفتار شما نامناسب، ناهنجار، عجیب و غریب یا بی ادبانه است.

نفهمید که یک نفر حوصله صحبت کردن ندارد و می خواهد کار دیگری انجام دهد.

اغلب از رفتار دیگران احساس ابهام می کنید

مشکل داشتن در تماس چشمی با دیگران

بیش از حد به تعاملات اجتماعی فکر کنید، از ترس اینکه بدون اینکه متوجه شوید دچار لغزش شوید

گاهي اوقات بزرگسال مبتلا به اوتيسم نمي داند مبتلاست

2

از خود بپرسید که آیا در درک افکار دیگران مشکل دارید؟ در حالی که افراد اوتیستیک ممکن است احساس همدلی و مراقبت از دیگران داشته باشند، “همدلی شناختی” (توانایی تشخیص اینکه دیگران بر اساس نشانه های اجتماعی مانند لحن صدا، زبان بدن یا حالت چهره چه فکر می کنند) معمولاً دچار اختلال می شود. افراد اوتیستیک اغلب با کشف ظرافت های افکار دیگران مشکل دارند و این می تواند منجر به سوء تفاهم شود. آنها معمولاً به افراد دیگر متکی هستند تا با آنها صریح باشند.

افراد اوتیستیک ممکن است در فهمیدن اینکه نظر یک نفر در مورد چیزی چیست مشکل داشته باشند.

تشخیص طعنه و دروغ می تواند سخت باشد، زیرا افراد اوتیستیک ممکن است متوجه نباشند که چه زمانی افکار شخصی با آنچه که به زبان می آورند متفاوت است.

افراد اوتیستیک ممکن است همیشه نکات غیرکلامی را متوجه نشوند.

در موارد شدید، افراد اوتیستیک با “تخیل اجتماعی” بسیار مشکل دارند و نمی توانند درک کنند که افراد دیگر ایده هایی متفاوت از آنها دارند (“نظریه ذهن”).

آیا میدانستید؟ “مشکل همدلی مضاعف” توضیح می دهد که چگونه افراد اوتیستیک و غیر اوتیستیک در درک افکار و احساسات یکدیگر مشکل دارند. همه سوءتفاهم ها تقصیر افراد اوتیستیک نیست. در عوض، برقراری ارتباط با کسی که مغزش متفاوت از مغز شما کار می‌کند، دشوارتر است.

3

استفاده از روال ها و احساسات خود را نسبت به موارد غیرمنتظره در نظر بگیرید. افراد اوتیستیک معمولاً برای احساس ثبات و امنیت به روال‌های آشنا متکی هستند. تغییرات برنامه ریزی شده در روتین، رویدادهای جدید ناآشنا، و تغییرات ناگهانی در برنامه ها می تواند برای افراد اوتیستیک ناراحت کننده باشد. بسیاری از افراد اوتیستیک غافلگیری و عدم اطمینان را دوست ندارند. این می تواند شبیه به این باشد:

خوردن غذاهای مشابه بارها و بارها

داشتن روال دقیق صبح و زمان خواب

اشتباهاتی را به راحتی انجام دهید، مانند حذف وعده‌های غذایی یا قرص‌ها، بدون اینکه برنامه‌ای برای شما ایجاد کند

احساس ناراحتی، عصبی بودن یا عصبانیت در صورت تغییر چیزی که انتظار می رود، مانند رستورانی که دیگر همان غذایی را که همیشه سفارش می دهید ارائه نمی دهد.

4

مواظب خودت باش تا ببینی آیا گیر می دهی. تحریک، یا رفتار خود محرک، بسیار شبیه بی قراری است، و نوعی حرکت تکراری است که برای آرام کردن خود، تمرکز، بیان احساسات، ارتباط و کنار آمدن با موقعیت های دشوار انجام می شود. در حالی که همه اذیت می کنند، به ویژه برای افراد اوتیستیک مهم و مکرر است. اگر هنوز تشخیص داده نشده‌اید، ممکن است نشانه‌های شما جنبه ظریف‌تری داشته باشد. همچنین اگر تحریک شما مورد انتقاد قرار می گرفت، ممکن است از دوران کودکی برخی از انگیزه ها را “پنهان” کرده باشید.

دست زدن یا کف زدن

تکان دادن

خود را محکم در آغوش بگیرید، دستانتان را بفشارید یا پتوهای سنگین روی خود انباشته کنید

ضربه زدن به انگشتان پا، مداد، انگشتان دست و غیره

تصادف با چیزها برای سرگرمی

بازی با مو

قدم زدن، چرخیدن یا پریدن

نگاه کردن به نورهای روشن، رنگ های تند، یا GIF های متحرک

آواز خواندن، زمزمه کردن، یا گوش دادن به یک آهنگ در تکرار

بوییدن صابون یا عطر

5

هر گونه مشکل حسی را شناسایی کنید. بسیاری از افراد اوتیستیک دارای اختلال پردازش حسی هستند (همچنین به عنوان اختلال یکپارچگی حسی شناخته می شود)، به این معنی که مغز بیش از حد حساس است یا به اندازه کافی حساس به ورودی های حسی خاص نیست. ممکن است متوجه شوید که برخی از حواس شما تقویت شده است، در حالی که برخی دیگر ممکن است کم شده باشند. در اینجا چند نمونه آورده شده است:

بینایی:

غرق شدن در رنگ های روشن یا اجسام متحرک، عدم توجه به چیزهایی مانند علائم جاده، جذب تماشای شلوغی و شلوغی

شنوایی –

پوشاندن گوش ها یا پنهان شدن از صداهای بلند مانند جاروبرقی و مکان های شلوغ، عدم توجه به زمانی که مردم با شما صحبت می کنند، از دست دادن چیزهایی که مردم می گویند.

بو –

 احساس ناراحتی یا تهوع از بوهایی که دیگران را آزار نمی دهد، متوجه نشدن بوی مهم مانند بنزین، دوست داشتن عطرهای قوی و خرید قوی ترین صابون ها و مواد غذایی موجود

طعم –

 ترجیح دادن فقط خوردن غذاهای ملایم یا “غذای بچه”، خوردن غذاهای بسیار تند و خوش طعم در حالی که از چیزهای بی مزه خوشتان نمی آید، یا از امتحان کردن غذاهای جدید بیزارید.

لمس:

آزارتان از پارچه‌ها یا برچسب‌های لباس خاص، توجه نکردن به زمانی که مردم شما را به آرامی لمس می‌کنند یا زخمی می‌شوید، یا مدام دست‌هایتان را روی همه چیز می‌برید.

سرگيجه –

سرگیجه یا مریض شدن در اتومبیل یا در ست های چرخشی یا دویدن مداوم و بالا رفتن از وسایل

حس عمقی –

 به طور مداوم در استخوان ها و اندام های خود احساس ناراحتی می کنید، به چیزهایی برخورد می کنید، یا متوجه نمی شوید که گرسنه یا خسته هستید.

6

به نیاز به زمان بیشتری برای تنهایی توجه کنید. همراهی با خواسته های دنیای بیرون برای افراد اوتیستیک دشوار است. بنابراین، آنها ممکن است به زمان آرام بیشتری برای شارژ و بازیابی نیاز داشته باشند. زمان زیادی برای آرامش و سکوت برای سلامتی افراد اوتیسم ضروری است.

یک برنامه فشرده می تواند یک کابوس برای افراد اوتیستیک باشد. یک فرد اوتیستیک ممکن است برای حفظ آرامش به یک برنامه زمان‌بندی کم‌تر نیاز داشته باشد (مثلاً ساعت‌های اعتباری کمتری در دانشگاه صرف کند).

به اشتراک گذاشتن یک اتاق خواب با هم اتاقی برای افراد اوتیستیک می تواند دشوار باشد، زیرا آنها به فضایی آرام برای عقب نشینی در هنگام غرق شدن نیاز دارند.

7

در نظر بگیرید که آیا شما دچار انحلال یا خاموش شدن هستید. افراد اوتیستیک ممکن است استرس خود را کاهش دهند تا در نهایت از بین بروند. این می تواند مانند یک ذوب یا خاموش شدن به نظر برسد. فروپاشی یک طغیان دراماتیک از غرق شدن، خشم یا وحشت است. خاموشی پاسخی آرام‌تر است که در آن فرد منزوی، کند می‌شود و توانایی حرکت یا برقراری ارتباط را کمتر می‌کند. این رویدادها عمدی نیستند و فرد برای بهبودی پس از آن به زمان نیاز دارد.

ممکن است خود را حساس، تند مزاج و/یا نابالغ ببینید.

اینکه چقدر به ندرت یا اغلب این موارد را تجربه می کنید بستگی به میزان استرس در زندگی شما و تعداد راهبردهای مقابله ای برای کاهش استرس دارد.

8

به عملکرد اجرایی خود فکر کنید. عملکرد اجرایی توانایی سازماندهی ماندن، مدیریت زمان و انتقال هموار است. افراد اوتیستیک اغلب با این مهارت دست و پنجه نرم می کنند و ممکن است برای سازگاری نیاز به استفاده از استراتژی های خاص (مانند برنامه های سفت و سخت) داشته باشند. علائم اختلال عملکرد اجرایی عبارتند از:

مشکل در جابجایی بین فعالیت ها

تعلل و دشواری در شروع یک کار

مشکل در مدیریت زمان

فراموش کردن چیزها به راحتی

فراموش کردن انجام دادن کارها، از مشق شب گرفته تا لباسشویی و مسواک زدن

از دست دادن چیزها

بی نظمی و بی نظمی (آیا اتاق/میز شما فاجعه است؟

مشکل در مدیریت احساسات قوی

تکانشگری

آیا میدانستید؟

همه هر یک از این ویژگی ها را تجربه نمی کنند. به عنوان مثال، برخی از افراد اوتیستیک کنترل تکانه بالایی دارند. همچنین این امکان برای افراد اوتیستیک وجود دارد که به سختی روی استراتژی هایی برای مدیریت این مشکل کار کنند، مانند آلارم ها و کار کنار هم با یک عزیز. اگر اختلال در عملکرد اجرایی شدید باشد، ممکن است ارزش آن را داشته باشد که برای ADHD نیز آزمایش شود.

9

علایق خود را در نظر بگیرید. افراد اوتیستیک اغلب دارای علایق شدید و غیرعادی هستند که به آن علایق خاص می گویند. آنها می توانند هر چیزی باشند، از ماشین های آتش نشانی گرفته تا داستان نویسی و خود اوتیسم. علایق خاص در شدت آنها قابل توجه است و پیدا کردن علاقه خاص جدید می تواند شبیه عاشق شدن باشد. در اینجا چند نشانه وجود دارد که نشان می دهد اشتیاق شما قوی تر از آنچه افراد غیر اوتیستیک تجربه می کنند وجود دارد:

در مورد علاقه خاص خود برای مدت طولانی صحبت کنید و بخواهید آن را با دیگران به اشتراک بگذارید

اینکه بتوانید ساعت ها روی اشتیاق خود تمرکز کنید. از دست دادن زمان

سازماندهی اطلاعات برای سرگرمی، مانند نمودارها، جداول، و صفحات گسترده

توانایی نوشتن/گفتن توضیحات طولانی و مفصل در مورد نکات ظریف مورد علاقه خود، تماماً در بالای ذهن، شاید حتی با نقل قول

احساس هیجان و سعادت از لذت بردن از علاقه خود

تصحیح افرادی که در مورد موضوع آگاه هستند

احتیاط از صحبت در مورد علاقه خود، از ترس اینکه مردم را آزار دهید

10

به این فکر کنید که صحبت کردن و پردازش گفتار برای شما چقدر آسان است. اوتیسم اغلب با مشکلات مربوط به زبان گفتاری همراه است که درجه آن از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است. اگر اوتیستیک هستید، ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:

مشكلات یادگیری صحبت کردن در آینده (یا اصلاً)

مشکل در صحبت کردن یا از دست دادن توانایی صحبت کردن، در هنگام غرق شدن

مشکلات کلمه یابی

مکث های طولانی در مکالمات تا بتوانید فکر کنید

از گفتگوهای دشوار اجتناب کنید زیرا مطمئن نیستید که می توانید خود را بیان کنید

تلاش برای درک گفتار زمانی که آکوستیک متفاوت است، مثلاً در یک سالن یا فیلم بدون زیرنویس

به خاطر سپردن اطلاعات گفتاری، به خصوص لیست های طولانی تر

نیاز به زمان اضافی برای پردازش گفتار (مثلاً عدم واکنش به موقع به دستورات

11

به تفکر تحت اللفظی توجه کنید. در حالی که افراد اوتیستیک توانایی تفکر انتزاعی را دارند، طبیعتاً متفکران واقعی هستند. گاهی اوقات این بسیار ظریف است، به خصوص زمانی که فرد مبتلا به اوتیسم راه‌حل‌هایی را ایجاد کرده باشد و/یا عزیزانش درک کنند. در اینجا چند راه وجود دارد که تفکر تحت اللفظی می تواند خود را نشان دهد:

نگرفتن طعنه یا اغراق، یا گیج شدن در حالی که دیگران اینطور نیستند

درک نادرست زبان مجازی، نگرفتن زیرمتن، مانند زمانی که «نمی دانم پول کافی دارم یا نه» در واقع به معنای «لطفا هزینه غذای من را بپردازید».

12

به رفتار پنهان کردن فکر کنید. “نقاب اوتیستیک” فرآیند سرکوب غرایز طبیعی شما و تلاش برای ترکیب با افراد غیر اوتیستیک است. در حالی که بیشتر افراد رفتار خود را کمی تنظیم می کنند، افراد اوتیستیک فشار بیشتری را برای ایجاد تغییرات بزرگتر برای اجتناب از قضاوت و سوء استفاده احساس می کنند. نقاب زدن

می تواند منجر به فرسودگی شغلی، خستگی، از دست دادن هویت و مشکلات سلامت روان شود. در اینجا مواردی وجود دارد که یک فرد اوتیستیک ممکن است برای “پوشاندن” اوتیسم خود انجام دهد:

تماس چشمی اجباری یا ساختگی حتی اگر ناراحت کننده باشد

مهار ضربه زدن یا تغییر مسیر به گل های ظریف تر (مثل جهش پا به جای تکان دادن دست)

لبخند تصنعی زدن

از صحبت در مورد علایق آنها خودداری کنید

اسکریپت ها و عبارات را برای استفاده در مکالمه تمرین کنید

نحوه رفتار “مناسب” در موقعیت های مختلف را مطالعه کنید

نکته: ماسک کردن را شبیه به استفاده از صدای “خدمات مشتری” در نظر بگیرید، فقط شما قرار است همیشه این کار را انجام دهید و اگر این کار را نکنید مردم ناامید می شوند یا بد رفتار می کنند. درونی کردن این ایده که مشکلی در شما وجود دارد آسان است، مگر اینکه رفتاری را که جامعه از شما می خواهد انجام دهید. یادگیری کاهش نقاب زدن چالش برانگیز است، اما می تواند برای سلامت روان مفید باشد.

قسمت

2

تحقیق در مورد اوتیسم

1

جستجوی آنلاین آزمون های اوتیسم. آزمون‌هایی مانند AQ و RADS می‌توانند به شما کمک کنند اگر در طیف هستید. آنها جایگزینی برای تشخیص حرفه ای نیستند، اما ابزار مفیدی هستند.

برخی از پرسشنامه های حرفه ای به صورت آنلاین در دسترس هستند.

نکته: به خاطر داشته باشید که آزمون های آنلاین ابزارهای تشخیصی واقعی نیستند. آنها آنجا هستند تا به شما کمک کنند تا بفهمید آیا ارزش یک قرار ملاقات برای بررسی را دارد یا خیر. به خاطر داشته باشید که حتی اگر تجربیات شما غیرعادی باشد، به این معنی نیست که قطعا اوتیستیک هستید. (ممکن است چیز دیگری در جریان باشد).

2

معیارهای تشخیص رسمی را بخوانید. معیارهای DSM-5 را بخوانید و در مورد آنها فکر کنید. ممکن است بررسی چند وب سایت معتبر برای بررسی کلی اوتیسم نیز مفید باشد.

DSM-5 از زبان بالینی استفاده می کند که ممکن است درک آن سخت باشد. نویسندگان اوتیستیک نمونه هایی نوشته اند که به ترجمه آن به زندگی روزمره کمک می کند

3

به سازمان های دوستدار اوتیسم مراجعه کنید. یک سازمان واقعاً دوستدار اوتیسم معمولاً به طور جزئی یا کامل توسط افراد مبتلا به اوتیسم اداره می شود،

از سازمان های اوتیسم سمی و منفی دوری کنید. برخی از گروه های مرتبط با اوتیسم چیزهای وحشتناکی در مورد افراد اوتیستیک می گویند.

4

آثار نویسندگان اوتیسم را بخوانید. بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم، فضای وبلاگ را دوست دارند، جایی که می توانند آزادانه با هم ارتباط برقرار کنند. بسیاری از وبلاگ نویسان علائم اوتیسم را مورد بحث قرار می دهند و توصیه هایی را برای افرادی ارائه می دهند که سوال می کنند آیا آنها در این طیف هستند یا خیر.

5

به شبکه های اجتماعی روی آورید. بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم را می توان در هشتگ هایی مانند #ActuallyAutistic و #AskingAutistics پیدا کرد. به طور کلی، جامعه اوتیسم از افرادی که در تعجب هستند که آیا اوتیسم هستند یا خود تشخیص داده شده اند بسیار استقبال می کنند.

6

شروع به تحقیق در مورد درمان کنید. افراد اوتیستیک گاهی به چه نوع درمان هایی نیاز دارند؟ آیا هیچ یک از درمان ها به نظر می رسد که به شما کمک کند؟ بررسی کنید که کدام درمان ها دارای پشتوانه علمی هستند.

به یاد داشته باشید که هر فرد اوتیسمی متفاوت است. یک نوع درمانی که برای شخص دیگری مفید است ممکن است برای شما مفید نباشد و درمانی که شخص دیگری آن را مفید نمی داند ممکن است به شما کمک کند.

مراقب باشید: کلاهبرداران اغلب مبتلایان به اوتیسم و خانواده های آنها را با درمان های جعلی هدف قرار می دهند که ممکن است پول شما را هدر دهد یا حتی باعث آسیب شود. برخی از درمان‌ها، به‌ویژه ABA، ممکن است شامل روش‌ها یا اهداف ظالمانه‌ای باشد که به جای کمک به سلامت و شادی، بر آموزش شما برای رفتار «طبیعی» تمرکز دارد.

7

در شرایط مشابه تحقیق کنید از افراد اوتیستیک دارای شرایطی هستند که می توانند از درمان بهره مند شوند. همچنین ممکن است شرایط دیگری را با اوتیسم اشتباه بگیرید.

اوتیسم می تواند با اختلالات پردازش حسی، اختلالات اضطرابی، افسردگی، صرع، مشکلات گوارشی، ADHD، اختلالات خواب و شرایط دیگر همراه باشد.

اوتیسم را می توان با شرایطی مانند اختلال پردازش حسی، ADHD، اضطراب اجتماعی، اختلال شخصیت اسکیزوئید، PTSD پیچیده، اختلال دلبستگی واکنشی، انتخابی، ناتوانی غیرکلامی و غیره اشتباه گرفت.

قسمت

3

مقابله با باورهای غلط شما

1

به خاطر داشته باشید که اوتیسم ذاتی و مادام العمر است. اوتیسم واقعاً یا کاملاً ژنتیکی است و در رحم شروع می‌شود. (اگرچه علائم رفتاری تا سال‌های نوپا یا بعد از آن مشخص نمی‌شوند). مردم اوتیسم به دنیا می آیند و همیشه اوتیستیک خواهند بود. با این حال، این چیزی نیست که از آن ترسید. زندگی افراد اوتیستیک با حمایت مناسب می تواند بهبود یابد و این امکان برای بزرگسالان اوتیستیک وجود داشته باشد که زندگی شاد و رضایت بخشی داشته باشد.

رایج‌ترین افسانه‌ها در علل اوتیسم این است که واکسن‌ها باعث اوتیسم می‌شوند، که توسط بیش از دوجین مطالعه شده است. این حق توسط یک محقق ساخته شد که جعلی را جعل می‌کرد و تضاد مالی را پنهان می‌کرد. کار او از آن زمان به طور کامل رد شد و مجوز خود را به دلیل قصور از دست داد.

گزارش شده اوتیسم احتمالاً در حال افزایش نیست زیرا افراد اوتیستیک بیشتر می شوند. بررسی در شناسایی اوتیسم، به ویژه در دختران و رنگین پوستان (که از نظر تاریخی نادیده گرفته شده اند) بهتر می شوند.

کودکان اوتیستیک به بزرگسالان اوتیسم تبدیل می شوند. داستانی که از اوتیسم «درمان می یابند» یا افرادی را نشان می دهند که یاد می کنند ویژگی های اوتیسم را پنهان کنند (و ممکن است در نتیجه مشکلات روان رنج ببرند)، یا در وهله اول هرگز اوتیستیک نبوده اند.

2

درک کنید که افراد اوتیستیک به طور خودکار از همدلی خالی منطقه هستند. افراد اوتیستیک ممکن است با بخش‌های شناختی همدلی دست و پنجه کنند، در حالی که هنوز باید مراقب و مهربان باشند. در حالی که افراد اوتیستیک ممکن است شخصی را درک کنند، معمولاً با دیدن این که ناراحتی متوسطی از همدلی عاطفی دارد و بالاتر از حد متوسط پریشانی را تجربه می کند.

افراد اوتیستیک ممکن است تمایل زیادی برای کمک به افراد داشته باشند، به خصوص از طریق ابزارهای مشخص مانند سازماندهی یا دادن وسایل مورد نیاز به آنها. به عنوان مثال، یک فرد اوتیسمی ممکن است اگر کسی را در حال گریه ببیند، سریع دستمال کاغذی و یک شی راحت ارائه می دهد.

برخی از افراد اوتیستیک همدلی شدید عاطفی (عاطفی) را تجربه می‌کنند که گاهی تا حدی دردناک است.

تجارب همدلی ممکن است با وجود ناگویی هیجانی،] شرایطی که بر درک عاطفی فرد تأثیر می‌گذارد، متفاوت باشد.

آیا میدانستید؟ تجربه بسیاری از افراد اوتیستیک در مورد همدلی را می توان اینگونه خلاصه کرد: “من ممکن است نفهمم به چه فکر می کنید، اما عمیقاً اهمیت می دهم و طاقت دیدن ناراحتی شما را ندارم.”

3

تصور نکنید که افراد اوتیستیک تنبل یا عمداً بی ادب هستند. افراد اوتیستیک باید بیشتر تلاش کنند تا با بسیاری از انتظارات اجتماعی از ادب مطابقت داشته باشند. گاهی اوقات شکست می خورند. آنها ممکن است متوجه این موضوع شوند و عذرخواهی کنند، یا نیاز داشته باشند که کسی به آنها بگوید که علامت خود را از دست داده اند. مفروضات منفی تقصیر شخصی است که آنها را ایجاد می کند، نه فرد اوتیستیک.

افراد اوتیستیک به جای اینکه «خارج از جعبه» فکر کنند، اصلاً جعبه را نمی بینند. بنابراین، آنها ممکن است درک نکنند که در موقعیت های اجتماعی چه انتظاری می رود. این می تواند منجر به حدس و گمان های زیادی شود.

برخی از موقعیت های روزمره می تواند برای افراد اوتیستیک ناراحت کننده یا طاقت فرسا باشد. این می تواند اجتماعی شدن را دشوارتر کند. در این مورد، این هیچ شخصی نیست که نیاز به تغییر دارد، بلکه محیط است.

4

بدانید که اوتیسم یک توضیح است، نه بهانه ای برای رفتار نامناسب. اغلب اوقات که اوتیسم پس از اختلاف مطرح می شود، به عنوان توضیحی برای رفتار فرد اوتیستیک است، نه تلاشی برای فرار از عواقب.

وقتی یک فرد اوتیستیک تشخیص خود را در هنگام سوء تفاهم مطرح می کند، معمولاً به این دلیل است که می خواهد شما بدانید که سخت تلاش می کند، نه به این دلیل که می خواهد از عواقب فرار کند.

معمولاً افرادی که از افراد اوتیستیک شکایت می‌کنند «بهانه‌ای را به‌کار می‌برند» یا با یک فرد بد ملاقات کرده‌اند یا از اینکه افراد اوتیستیک علائم ناتوانی خود را نشان می‌دهند ناراحت هستند. این مفید یا مهربان نیست.

5

افسانه های اوتیسم و خشونت را باور نکنید. در حالی که گمانه‌زنی‌های رسانه‌ها گاهی رفتارهای خشونت‌آمیز یا مضر را به اوتیسم سرزنش می‌کنند، واقعیت این است که اکثریت بزرگ افراد اوتیستیک غیرخشونت‌انگیز هستند. در واقع، تشخیص اوتیسم با کاهش رفتار خشونت آمیز در دوران کودکی و بزرگسالی همراه است

هنگامی که کودکان اوتیستیک سرزنش می کنند، معمولاً در واکنش به تحریک است. آنها نسبت به کودکان غیر اوتیستیک کمتر احتمال دارد که خشونت را آغاز کنند.

یک فرد معمولی اوتیستیک بسیار بعید است که به کسی صدمه بزند و احتمالاً اگر به طور تصادفی این کار را انجام دهد بسیار ناراحت خواهد شد.

6

خودتان را از این ایده خلاص کنید که مشکلی در تحریک کردن وجود دارد. تحریک یک مکانیسم طبیعی است که به آرامش خود، تمرکز، پیشگیری از فروپاشی و بیان احساسات کمک می کند. ممانعت از تحريك كسي مضر و اشتباه است. فقط چند مورد احتمالی وجود دارد که در آنها یک ایده بد است:

باعث آسیب یا درد بدن می شود. کوبیدن سر، گاز گرفتن یا ضربه زدن به خود، همه چیز بدی است. اینها را می‌توان با یک محرک بی‌ضرر، مانند تکان دادن سر و گاز گرفتن دستبندهای جویدنی جایگزین کرد.

فضای شخصی کسی را نقض می کند. به عنوان مثال، بازی با موهای شخص دیگری بدون اجازه او ایده بدی است. اوتیسم یا نه، افراد باید به فضای شخصی دیگران احترام بگذارند.

از کار کردن افراد جلوگیری می کند. خوب است در مکان هایی که افراد کار می کنند، مانند مدارس، ادارات و کتابخانه ها، ساکت باشید. اگر مردم سعی می کنند تمرکز کنند، خوب است که به آرامی تحریک شوند یا به مکانی بروید که در آن خلوت لازم نیست.

7

بدانید افرادی که در مورد اوتیسم فاجعه آفرینی می کنند اشتباه می کنند. اوتیسم یک بیماری، نه یک بار، و نه یک اختلال ویرانگر زندگی است. بسیاری از افراد اوتیستیک می توانند زندگی ارزشمند، سازنده و شادی داشته باشند. افراد اوتیستیک کتاب نوشته‌اند، سازمان‌هایی تأسیس کرده‌اند، رویدادهای سراسری یا جهانی را اجرا می‌کنند و جهان را به طرق مختلف بهبود بخشیده‌اند. حتی کسانی که نمی توانند به تنهایی زندگی کنند یا کار کنند، می توانند با مهربانی و محبت خود، دنیا را بهبود بخشند.

برخی از سازمان‌ها از تاکتیک‌های ترساندن غم و اندوه به عنوان راهی برای جمع‌آوری پول بیشتر استفاده می‌کنند. اجازه ندهید شما را گول بزند.

8

از تلقی اوتیسم به عنوان معمایی که باید حل شود دست بردارید. افراد اوتیستیک در حال حاضر کامل شده اند. آنها تنوع و دیدگاه های معنادار را به جهان اضافه می کنند. هیچ اشکالی ندارد که آنها چه کسانی هستند.

قسمت

4

مشاوره با افرادی که می شناسید

1

از دوستان اوتیستیک خود در مورد آن بپرسید. (اگر هیچ دوست اوتیسمی ندارید، پس بروید تعدادی را پیدا کنید و برگردید.) توضیح دهید که فکر می کنید ممکن است اوتیسم باشید، و از خود می پرسید که آیا آنها علائمی از اوتیسم را در شما مشاهده کرده اند یا خیر. آنها ممکن است برای درک بهتر تجربیات شما از شما سوالاتی بپرسند.

2

از والدین یا سرپرستان خود در مورد نقاط عطف رشد خود بپرسید. توضیح دهید که در مورد دوران کودکی خود کنجکاو بوده اید و بپرسید که چه زمانی با نقاط عطف مختلف رشد روبرو شدید. این طبیعی است که کودکان اوتیسمی دیر به نقطه عطف خود می رسند یا از نظم خارج می شوند.

ببینید آیا آنها ویدیوهایی از دوران کودکی شما دارند که بتوانید تماشا کنید. به دنبال تحریک و سایر علائم اوتیسم در کودکان باشید.

نقاط عطف اواخر کودکی و نوجوانی را نیز در نظر بگیرید، مانند یادگیری شنا، دوچرخه سواری، آشپزی، تمیز کردن حمام، شستن لباس ها و رانندگی.

3

به یک دوست نزدیک یا یکی از اعضای خانواده مقاله ای در مورد علائم اوتیسم (مانند این مقاله) نشان دهید. توضیح دهید که وقتی آن را خواندید، یاد خودتان افتاد. بپرسید آیا آنها هم شباهت هایی می بینند.

آنها ممکن است به چیزهایی اشاره کنند که شما در مورد خودتان متوجه نشده اید.

به خاطر داشته باشید که هیچ کس متوجه نمی شود که درون سر شما چه می گذرد. آنها تمام تنظیماتی را که شما انجام می دهید تا “عادی تر” به نظر برسند، نمی بینند و بنابراین ممکن است متوجه نباشند که مغز شما متفاوت عمل می کند. برخی از افراد اوتیستیک می توانند بدون اینکه کسی متوجه شود که آنها اوتیستیک هستند، دوست شده و با آنها ارتباط برقرار می کنند.

مقاله مرتبط: رفتار هاي بدي كه يك دختر انجام مي دهد و چطور از انجام آنها دست برداريم.

4

زمانی که احساس کردید آماده اید با خانواده خود صحبت کنید. برای تشخیص این بیماری به متخصص مراجعه کنید. بسیاری از طرح های بیمه درمانی درمان های مختلفی مانند گفتار درمانی، کار درمانی و یکپارچگی حسی را پوشش می دهند. یک درمانگر خوب می تواند به شما کمک کند تا مهارت های خود را برای انطباق بهتر با دنیا بهبود بخشید

مطلب پیشنهادی

نكاتي براي سفر تنهايي

7 نکته برای اولین بار سفر به تنهایی

اگر شما مانند من هستید (یک نگران مزمن و بیش از حد فکر می کنید)، …

آماده شدن براي يك پرواز بين المللي

نحوه آماده شدن برای یک پرواز بین المللی

پرواز بین المللی نیازمند کمی برنامه ریزی و آمادگی بیشتر است. بنابراین، به یک آماده …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *